Twijfels

Misschien is dit een vraag die door je hoofd blijft spoken: is een kind nou wel iets voor mij? 

Ik denk dat er steeds meer mensen van mijn leeftijd of jonger zijn die twijfelen over het nemen van kinderen. De één vindt de wereld geen mooie plek meer om een kind op te zetten, de ander wil gewoonweg de vrijheid blijven houden. Dan heb je nog mensen die bij de gedachte aan een kind alleen maar aan van die gore, bungelende lange snottebellen kunnen denken. Bah! (Dat is ook gewoon goor)

Het kan ook zijn dat je gewoonweg “de kriebels” nog niet hebt en je niet weet of die nog komen. Angst of onzekerheid kan ook een rol spelen.

Je hebt misschien geen fijne band met je eigen moeder of je denkt zelf geen goede moeder te kunnen zijn. Als je echt twijfelt of je wel een goede moeder zou kunnen zijn, bespreek het dan eens. Je zult vast zien dat je er niet onzeker over hoeft te zijn! En als je denkt dat je niet goed bent met kinderen - ook dit komt goed als je moeder wordt. Je leert met ze omgaan vanaf het begin, je groeit erin en het wordt steeds leuker.

Iedereen heeft zo zijn verschillende redenen waardoor ze twijfelen. Dat is ook helemaal niet erg. We zijn ook vrij om te doen en te laten wat we willen, het is gelukkig niet verplicht om moeder of vader te worden.

Leeftijd

Dan heb je ook nog zoiets belangrijks wat meespeelt: de leeftijd natuurlijk. Misschien vind je jezelf nog te jong om moeder te worden, of juist te oud.

Je ziet steeds meer vrouwen die op een oudere leeftijd nog aan kinderen willen beginnen. Soms heb je gewoonweg niet eerder een juiste partner gevonden.

Alleen wordt het ook vaak uitgesteld omdat men eerst wil reizen, of door een carrière bijvoorbeeld. Bovendien zijn we door de huidige woningmarkt langer thuiswonend, waardoor “huisje, boompje, beestje” er voor veel jongere koppels nog niet in zit…

De meest vruchtbare periode ligt biologisch gezien tussen de 20 en 25 jaar. Een vrouwenlichaam is dan fysiek gezien het best in staat om te een zwangerschap te dragen en te bevallen. Je herstelt ook sneller, hebt meer fysieke energie voor gebroken nachten en minder kans op vruchtbaarheidsproblemen.

Tegenwoordig zijn we gemiddeld 30,4 jaar als we aan kinderen beginnen. Vroeger, in 1970, was de gemiddelde leeftijd 24,3 jaar. De leeftijd kruipt steeds dus steeds verder omhoog…

Gynaecologen slaan alarm, want hoe ouder je zwanger wordt, hoe meer risico’s eraan verbonden zitten. Zo neemt het aantal eicellen drastisch af wanneer je de 30 passeert, word je dus minder vruchtbaar en nemen de medische risico’s toe. Hoe ouder je bent, hoe lastiger het dus is om überhaupt zwanger te raken.

Vanaf 35 jaar noemen ze een zwangerschap al “geriatrisch”. Deze term is ontstaan in de medische wereld en verwijst naar de toegenomen medische risico’s van een zwangerschap op latere leeftijd, voor zowel de moeder als de baby. De risico’s opgesomd: miskramen, zwangerschapshypertensie (hoge bloeddruk) zwangerschapsdiabetes, vroeggeboorte, keizersnede, chromosoomafwijkingen (zoals het Downsyndroom) en tweelingen.  

Als je dus 35+ bent en zwanger, word je extra goed in de gaten gehouden door het ziekenhuis of je verloskundige. 

Vruchtbaarheidsproblematiek

Het is helaas zo dat 1 op de 6 stellen vruchtbaarheidsproblemen hebben. Dus als je nu denkt, “oh, ik ga pas over 3 jaar aan kinderen beginnen”, of “eerst wil ik een wereldreis maken, dan wil ik nog verhuizen, en als we helemaal gesetteld zijn, is het (pas eindelijk) welkom…” realiseer je dan dat het niet een gegeven is dat het dan ook echt nog lúkt. De natuur denkt er soms heel anders over. Er zijn helaas een hoop stellen ongewenst kinderloos. Ik wil je niet bang maken, maar dat is helaas wel de realiteit…

Volg je hart

Ik was 25 toen ik zwanger werd van mijn dochter en 26 toen ze werd geboren. Op mijn 25ste een kindje krijgen was mijn grote droom, dus het was fantastisch dat deze droom ook bijna zo uitgekomen is. Volg je hart, dat is het allerbelangrijkst. Als jij in je 20’s bent en je hebt een vaste relatie en de basisdingen op orde (een huis en brood op de plank is wel zo handig, natuurlijk)… waarom zou je je dan laten tegenhouden? En als je juist nog even wil wachten, dan doe je dat gewoon. Durf je gevoel te volgen. 

Ouderschap: een rollercoaster aan fases

Mama zijn. Het is een enorme rollercoaster bestaande uit ups en downs. Van fases, zoveel fases. Als je denkt dat je de moeilijke fase voorbij bent, belanden die draken in een nog pittigere fase… Het is echt een enorme uitdaging om kinderen op te voeden. Het bakken in je buik-oventje gaat nog makkelijk en zodra ze in hun wiegje liggen als een schattig croissantje, denk je nog ah, dat heb ik maar mooi gedaan! Maar maak je borst maar nat, want dat is alleen nog maar het begin.

Die kindjes van mij zijn echt twee pittige pepertjes. Zeer eigenwijs en ik twijfel er regelmatig aan of ze niet doof zijn.

Het leven als moeder is alles behalve perfect: ze laten je lachen, huilen, gillen en zweten - en soms allemaal op hetzelfde moment. De chaos. Geen dag is hetzelfde. Met zoveel klerezooi overal, als ze weer lekker hebben gespeeld. Kleine stukjes klei tot in de naden van je bank. Duploblokjes verspreid over de grond. Net gekocht “magisch zand”? Overal verspreid, behalve in het bakje waar het in hoorde. 

Maar het samen spelen, doen-alsof-spel, samen knutselen, samen koekjes bakken, boekjes voorlezen, het is wel allemaal leuk. Kinderen zorgen ervoor dat je je zelf ook weer wat meer kind voelt, speels, een beetje gek doen, niet zo zwaar allemaal. Ze zijn een soort verjongingskuur en een verouderingskuur in één. Je weet alleen per dag niet welke kuur je gaat krijgen, soms komen beide aan bod.

Soms word ik helemaal gek van ze hoor, echt waar. Het kost aardig wat energie. Toen mijn dochter nog als enige op school zat, wilde mijn zoontje de hele dag met me spelen. Van duplo bouwen tot stoeien… en alles daar tussenin. Dan heb ik het na een tijdje ook wel weer even gehad en ben ik blij als ie zelf weer even lekker aan het spelen is… Vooral fijn als mijn dochter dan weer thuis was van school, dan was zij zijn volgende slachtoffer. Nu gaan ze beiden naar school inmiddels.

 Gelukkig spelen zij tot nu toe echt heel veel en heel leuk met elkaar. Met af en toe wat ruzie, maarja, dat hoort er dan weer bij. In het weekend zijn ze soms gewoon uren samen aan het spelen, dan weer beneden en dan weer boven op hun kamers. Even rust voor paps en mams!

Wat zijn de nadelen van kinderen?

Oh dat zijn er genoeg!

1. Ze maken knijterrrrtjeveel herrie.
2. Ze maken ruzie (als je er 2 of meer hebt lopen, of met ouders).
3. Beginnen eindeloze discussies.
4. Ze zijn ondankbaar.
5. Ze maken troep. Heel. Veel. Troep. Creëeren de grootste chaos.
6. Ze kosten soms bakken energie (en geld. Lang leve de kinderbijslag)
7. Je huishouden is een grote ellende, je hebt bergen was waar je met moeite doorheen komt.
8. Je krijgt er gratis zorgen bij
9. Ze maken het lastiger om je huis uit te gaan voor wat dan ook - een terrasje pakken, even langs bij je vrienden, etcetera. Voor ons was dat helemaal niet aan de orde trouwens, mijn man en ik zijn huismussen pur sang. Wij hebben er niks voor hoeven te laten, omdat we het thuis zijn zalig vinden, lekker cocoonen.
10. Op vakantie gaan wordt ook weer lastiger, je moet immers rekening houden dat er dan ook vermaak moet zijn voor die mormels. Je jaarlijkse strandvakantie in je bikini aan de Spaanse kust ruil je dan in voor een Hollands vakantiepark met wat speeltuintjes her en der en een zwembad. Ook helemaal prima trouwens, dat is wat wij meestal doen. Maar voor een ander misschien toch even wennen, je moet immers rekening houden met een kleintje.  
11. “Even” naar een restaurant betekent kleurplaten en speelgoed mee en niet zo lang kunnen blijven als dat je gewend was. Iets met hap-slik-(en snel weer)weg… Tenzij je een cool restaurantje kiest met een indoor speeltuintje, dat is wel weer helemaal top! Helaas heb je die niet overal, dus de keuze is dan wel weer beperkt.
12. Oh, trouwens ook een belangrijk nadeel die je niet moet vergeten: Ze luisteren niet. ZE. LUISTEREN. NIET.  Soms word je straal genegeerd. Tenzij ze een keer luisteren, ah, dan is het wonder geschied. (Maar hé, misschien krijg jij wel een schattig zonnestraaltje dat altijd luistert, hoor! Wie weet?!)

Maargoed, even zonder gekheid. Ik zou me geen leven voor willen stellen zonder die donderstenen. Ik ben zo gek op die mormels. Ze zijn zo gezellig, ze kunnen zo leuk met je kletsen en ze kunnen ook uren samen spelen. Dat fantasiespel is zo prachtig om naar te kijken en zo schattig om te horen, met al die stemmetjes en verhalen. De ups en downs horen er gewoon bij. Het is een avontuur, een rollercoaster zo nu en dan. Het gaat snel, ze groeien zó snel op! Eerst liggen ze nog als pasgeboren naakt molratje op je borst en twee keer knipperen en ze zetten hun eerste stapjes of gaan alweer naar de basisschool…

Wist je dat:

Je hele hormoonhuishouding verandert als je moeder wordt? Je wordt letterlijk gevoeliger - dit heeft de natuur zo ontworpen zodat we beter voor onze kindjes zorgen. Voor mij had dat niet gehoeven, ik ben al een echte overgevoelige jankerd van nature, maargoed. Voor de stuggere dames misschien wel prettig.

En wat zijn de voordelen van kinderen dan?

Aangezien ik een hoop nadelen benoemd heb, zal ik ook de voordelen even opnoemen, uiteraard!

1. Eindeloze knuffels als ze klein zijn. Heerlijk!
2. Moeder- of vaderdag vieren en hier super schattige, zelfgemaakte knutsels voor krijgen. Zo leuk om te zien hoe ze hun best voor je hebben gedaan!
3. Je blijft jong. Lekker samen op de schommel of de wipwap. Samen stoeien en voetballen... Grapjes maken over poep en pies… Je wordt weer lekker kinds!
4. Ter aanvulling van de vorige: je kunt weer speelgoed in huis halen waar je stiekem zelf nog dol op bent. Nu kijkt niemand je immers meer gek aan 😉
5. De ontwikkeling meemaken: van baby, die hulpeloos in je armen ligt - waar je uren mee kunt kroelen - tot een steeds groter wordend mensje, met praatjes, fases en zeer grappige momenten.
6. Nooit saai. Ouderschap geeft je zoveel prikkels dat je op een gegeven moment misschien wel helemaal gek wordt - dus dat kan ook een nadeel zijn. Ze zijn altijd aan het kletsen, spelen, aandacht aan het vragen, noem maar op. Ze staan altijd “aan” (maar misschien vind jij wel een stand-byknopje op die van jou).
7. Je bent als ouder ieder beroep in 1: verpleegkundige, politieagent, leraar, chauffeur, coach, huishoudster, kok en meer. Ik hoop alleen dat je nooit brandweer hoeft te zijn 😉
8. Ouderschap is het grootste avontuur van je leven: ups, downs; soms is het een hele rollercoaster. Er is altijd weer een nieuwe fase. Altijd weer een nieuwe uitdaging. Je wordt geduld wordt flink op de proef gesteld, je ontdekt nieuwe kanten van jezelf. Je ontdekt eigenlijk wie je zelf eigenlijk bent, waar je voor staat en wat je echt belangrijk vindt in het leven.

Eerst “genieten”

Ik vind het oprecht heel jammer dat veel mensen zeggen dat ze eerst willen “genieten” voordat ze aan kinderen beginnen. Genieten doe ik juist MET mijn kinderen hoor! Ze brengen zoveel vreugde, gezelligheid en zin in het leven. Het is nooit saai, nooit stil thuis. Ze geven echt een soort nieuwe, verdiepende laag. 

Begrijp me niet verkeerd hè, tuurlijk wil je ze af en toe ook echt even hard over de schutting smijten. Daar ga ik echt niet over liegen, uiteraard. Jij denkt dat ik mijn kinderen altijd lief vind? Haha, no way. Soms wil ik mijn handen over mijn oren doen en dan keihard gillen en wegrennen. Maar dat hoort erbij! Dat heb je vast ook weleens met je partner. Ik wel hoor, regelmatig zelfs.

NB: Als je bij de gedachte van een kind hebben alleen maar kan gillen van ellende, dan kan je er misschien beter maar niet aan beginnen… of er extra goed over nadenken.

Ik denk dat wanneer mensen vooral met zichzelf bezig zijn, veel willen blijven reizen en hun leven willen behouden zoals het nu is, beter twee keer kunnen nadenken voordat ze voor een kind gaan. Misschien kun je dan beter voor een huisdier zoals een hond kiezen… dan kun je wel vast wennen. Of het daarbij laten natuurlijk 😉

Niet klaar voor

Misschien voel je niet dat je er “klaar voor” bent om moeder te worden. Misschien komt dit gevoel zelfs wel nooit. Je bent helemaal niemand iets verplicht, dus als je er niet aan wil beginnen, ook helemaal goed. Alle beslissingen zijn prima, zolang deze jou maar gelukkig maken. Het is immers jouw leven, daar heeft eigenlijk geen ander iets over te beslissen. Als jij de rust daarin voelt, zonder druk, voel je vanzelf of het voor jou bestemd is, of juist niet.

Bedenk wel, al klinkt het misschien een beetje ongenuanceerd: zonder kinderen blijf je in principe later wel een soort van “alleen” over. Dan lijkt het egoïstisch wellicht, om een kind op de wereld te zetten. Je weet niet in wat voor wereld zij verder gaan opgroeien natuurlijk. Maar wanneer weet je dat nu wel? Er is nooit een tijd geweest van 100% zekerheid. Er is altijd wel ergens oorlog (helaas), er is altijd wel iets geks. Maar als we allemaal zouden stoppen met kinderen krijgen, zouden we binnen een mum van tijd alleen maar rollators en kortpittige grijze kapsels zien buiten. Het leven is een risico, eentje die we moeten nemen. Met vallen en opstaan.

Wel een kinderwens?

Maar… Misschien heb je wel een grote kinderwens en ben je toe aan een nieuwe fase in je leven? Kriebelt het als je denkt aan een baby of als je een baby ziet? Denk je dat je spijt krijgt als je er niet aan begint? Als je denkt aan het ouder worden zonder nalatenschap… 

Heb je een huis en inkomen (wel zo fijn!)? Een partner is trouwens ook wel handig (maar zonder is ook mogelijk, natuurlijk). Dan denk ik dat je er gewoon aan toe bent. Ik zou zeggen, ga er lekker voor!! Niet teveel “plannen” want soms duurt het ook nog even voor het lukt. Van alle vrouwen die proberen zwanger te worden, is ongeveer 30% binnen 3 maanden zwanger, 70% binnen 6 maanden, en ruim 80% na een jaar. Na 2 jaar is 90% van de stellen zwanger. 

Bedenk maar dit: De perfecte timing bestaat echt niet! Maar als de baby er is, is de timing alsnog perfect. 

Conclusie: Volg je hart, moeder of geen moeder worden - alles is oké, zolang jij er maar achter staat.

Heb je nog steeds twijfels of je aan kinderen wil beginnen? Wil je iets kwijt of wil je iets aan me vragen? Heb je een aanvulling?

Reageer dan gerust hieronder, ik vind het alleen maar leuk om te helpen!